Geen seks voor het huwelijk!

Ik heb nooit getwijfeld. Ook niet tijdens mijn puberteit en studententijd, wat toch een periode van flink feesten was. Ik ben toen zelfs strenger in mijn opvattingen geworden. Iedereen dacht zó makkelijk over zoenen en sex. Zelfs zoenen deed je pas ná het huwelijk, vond ik. Zoiets puurs van jezelf moest je toch bewaren? Toen ik zeker wist dat ik met mijn vriend Wim verder wilde, werd ik daarin wat soepeler. Niet zoenen was wel erg extreem. Maar veel meer dan dat deden we niet. Je moet duidelijke grenzen stellen, anders lig je zo met elkaar in bed.

Veel voordelen
Ik ben christelijk opgevoed. Toen ik jong was, praatte ik veel met mijn vader over allerlei normen en waarden. Op al mijn vragen had hij altijd een duidelijk antwoord. Nu denk ik zelfs dat als ik níet gelovig zou zijn, ik ook achter het principe van geen sex voor het huwelijk zou staan. Want als ik logisch nadenk, heeft het zoveel voordelen. Als je wacht met sex leer je elkaar bijvoorbeeld veel sneller beter kennen. Wim en ik werden gedwongen echt over elkaar na te denken. Net zoals je doet als je serieus over trouwen nadenkt. Dat is zo´n grote stap, die neem je niet zomaar met de eerste de beste. We keken beter naar elkaar; als we even in een dip zaten of ruzie hadden, konden we dit niet oplossen door middel van sex. We moesten alles uitpraten. Ik realiseerde me hoe makkelijk het is om kleine onenigheden lichamelijk op te lossen. Hoe minder sexueel contact we dus hadden, hoe helderder we elkaar zagen.

Voor elkaar kiezen
Op een gegeven moment moet je voor elkaar durven kiezen door te trouwen. Door elkaar echt te kennen en te vertrouwen zou onze sex er in ons huwelijk veel dieper en intenser op worden. Zo heeft God sex ook bedoeld. Sex is zo'n mooie manier om te laten zien dat je van iemand houdt; het mooiste wat je van jezelf kunt geven aan iemand die het echt waard is. Mensen vroegen me wel eens of ik niet bang was dat Wim en ik misschien niet bij elkaar zouden passen, maar daar maakte ik me totaal geen zorgen over. Sex is iets waarin je samen groeit. Bovendien had ik geen vergelijkingsmateriaal. En in de eerste plaats koos ik voor een persoon en niet voor de sex.

Van twee kanten
Als Wim het minder nauw had genomen met onze principes, zou ik het veel moeilijker hebben gehad. Vooral nadat ik zeker wist dat ik met hem verder zou gaan. Dan zou ik echt de neiging hebben gehad alles maar toe te laten. Ik zou ook niet telkens nee hebben willen zeggen, want dan zou ik me bezwaard hebben gevoeld. Gelukkig hielden we allebei de grenzen zo strikt mogelijk. Doe je dat niet, dan ga je steeds verder. Dat zag ik tijdens mijn studie ook bij veel vrienden gebeuren. Ze beweerden dat ze geen sex voor het huwelijk wilden, maar ondertussen deden ze van alles behálve dan dat ene. Dat vond ik zo huichelachtig. Als je echt zeker van elkaar bent, tróuw dan gewoon!

Niet voor niets
Ik zeg niet dat de manier waarop wij met sexualiteit omgingen, de beste is. Maar ik vind het wel moeilijk om te zien hoe vooral de jeugd vaak een relatie begint. Eerst gaan ze zoenen en dán hebben ze verkering. Dan begin je toch helemaal verkeerd? Oude tradities zijn overboord gegooid, maar wie zegt dat die geen nut hadden? Ze zullen niet voor niets eeuwenlang in stand zijn gehouden. Misschien bestonden ze wel om ons een hoop narigheid en pijn te besparen. Maar nu is de hele maatschappij vreselijk ik-gericht. Iedereen wil zoveel mogelijk vrijheid en doet waar ie zin in heeft. Sex heeft vaak weinig meer met echte liefde te maken.